• Reklama
    A1 - eko color 08.11-31.12.2025 Julian

Szukaj

    Reklama
    B1 - konica minolta 18.02.2022-31.12.2025 Bogumiła

    Antykorozja

    Wydanie nr: 6(110)/2017

    Artykuły branżowe

    Antykorozja

    ponad rok temu  18.12.2017, ~ Administrator,   Czas czytania 7 minut

    Łatwo reagująca stal. Powierzchnia matowa.

    Łatwo reagująca stal. Powierzchnia matowa.

    Strona 1 z 4

    Kontrola jakości konstrukcji stalowych zabezpieczonych cynkowymi powłokami antykorozyjnymi z zastosowaniem różnych metod badawczych, część 1

    W artykule przedstawiono wymagania stawiane w najważniejszych normach związanych z ochroną przed korozją, m.in. w normie PN-EN ISO 1461 oraz wytycznej DASt 022.  Zaprezentowano wiedzę niezbędną do wykonywania i kontroli powłok cynkowych. Celem jest przybliżenie tematyki związanej z ochroną powłokową nie tylko inspektorom nadzoru, lecz również osobom spoza branży antykorozyjnej. 

    Specyfika rynku stalowego coraz częściej narzuca handlowcom konieczność uczestniczenia w sprzedaży wyrobów z powłokami ochronnymi, które mogą być wykonane z farb ciekłych, proszkowych oraz metali o innym potencjale niż metal chroniony. Wydaje się więc niezbędne upowszechnienie wiedzy związanej z szeroko rozumianym przebiegiem prac antykorozyjnych w środowisku specjalistów do spraw handlu wyrobami stalowymi.
    Korozja metali jest fizyczno-chemicznym oddziaływaniem wzajemnym między metalem a otoczeniem.
    Najczęstszym mechanizmem korozji są zjawiska elektrochemiczne, które polegają na powstaniu ogniwa elektrycznego. Do wytworzenia takiego ogniwa potrzebne są trzy elementy: dwie elektrody o różnym potencjale oraz ciecz prądoprzewodząca – elektrolit. Podczas projektowania elementów konstrukcyjnych przyjmuje się, że nie powinno łączyć się metali o różnicy potencjałów większej niż 50 mV. Różnicę tę ustala się w oparciu o szereg napięciowy metali. 

    W przypadku połączenia dwóch materiałów, których różnica potencjałów przekroczy tę wartość w warunkach wilgotnych, dojdzie do powstania ogniwa korozyjnego, w którym metal „mniej szlachetny” przyjmie rolę anody i będzie ulegał rozpuszczaniu w roztworze elektrolitu. Zjawisko to może być bardzo niekorzystne, np. przy połączeniu stali węglowej z miedzią, lecz jest ono wykorzystywane również do ochrony elektrochemicznej.
    Na szybkość korozji mają wpływ takie czynniki, jak: wilgoć, temperatura oraz zanieczyszczenia.
    Umiejętność prawidłowego określenia narażeń korozyjnych jest jednym z najważniejszych elementów niezbędnych do prawidłowego zaprojektowania ochrony przed korozją. Opis środowisk korozyjnych i metody określenia tych środowisk zostały zawarte w normie PN-EN ISO 12944-2.

    ZAPOBIEGANIE KOROZJI

    Zapobieganie korozji wiąże się z wieloma działaniami, z których najważniejsze to:

    • stosowanie odpowiednich rozwiązań niesprzyjających rozwojowi korozji podczas projektowania konstrukcji,
    • dobór odpowiedniej metody ochrony antykorozyjnej i odpowiednich materiałów do zapewnienia ochrony konstrukcji z uwzględnieniem środowiska korozyjnego,
    • odpowiednie wykonawstwo z uwzględnieniem założeń projektowych i technologicznych,
    • nadzór nad realizacją poszczególnych etapów projektu,
    • właściwa eksploatacja obiektu uwzględniająca renowację zabezpieczeń antykorozyjnych.

    Tab. 1. Szereg elektrochemiczny metali w odniesieniu do standardowej elektrody metalowej.

    GALERIA ZDJĘĆ

    Rys. 2. Schemat powłoki nałożonej metodą cynkowania zanurzeniowego.
    Fot. 1. Trudno reagująca stal. Powierzchnia błyszcząca.
    Fot. 2. Łatwo reagująca stal. Powierzchnia matowa.