![Rafineria w okolicy Stavanger produkująca LNG, głównie do zasilania statków zaopatrujących platformy wiertnicze, w której autor pełnił funkcję inspektora prac antykorozyjnych Źródło: Internet](https://www.lakiernictwo.net/img/artykuly/5411_ochrona-przed-korozja-w-norwegii_1.jpg)
Rafineria w okolicy Stavanger produkująca LNG, głównie do zasilania statków zaopatrujących platformy wiertnicze, w której autor pełnił funkcję inspektora prac antykorozyjnych Źródło: Internet
W świetle zmian wprowadzonych w nowym wydaniu normy Norsok M-501 (część 1)
Od pewnego czasu mam możliwość nadzorowania prac antykorozyjnych w Norwegii. Mimo że mogę pochwalić się kilkudziesięcioletnim doświadczeniem w zakresie nadzorowania prac antykorozyjnych, praca w kraju, który jest liderem w podwodnym wydobyciu ropy i gazu, pozwala na sprawy antykorozji spojrzeć z nieco innej perspektywy. To, co rzuca się w oczy, to podejście do kontroli i nadzoru w pracach związanych z ochroną przed korozją.
W Polsce inspektor na ogół kontroluje pewne wycinki prac, np. przygotowanie powierzchni i malowanie na tzw. odcinkach referencyjnych. W Norwegii jest zakaz prowadzenia poważniejszych prac związanych z antykorozją bez udziału inspektora i jest to bardzo restrykcyjnie przestrzegane. Te poważniejsze prace to przemysł petrochemiczny czy mosty drogowe i kolejowe. Kolejna różnica to przestrzeganie norm. Prace muszą być wykonywane zgodnie z obowiązującymi normami, a odstępstwa, jeżeli są konieczne, muszą być uzgodnione przez wszystkie strony procesu inwestycyjnego. Norwedzy dostrzegli pewne braki w normach ISO i z tego powodu stworzyli normy Norsok, które opracowano głównie na potrzeby norweskiego przemysłu petrochemicznego. Mają one za zadanie wypełnić lukę wynikającą z doświadczeń przy pracach związanych z eksploatacją norweskiego szelfu kontynentalnego tam, gdzie normy międzynarodowe okazały się niewystarczające. Jesienią ubiegłego roku ukazało się nowe, siódme wydanie normy Norsok M-501 zastępujące poprzednią wersję pochodzącą z 2012 roku.
- wprowadzenie kategorii korozyjności zgodnie z aktualnym wydaniem normy ISO 12944-2;
- podział systemów powłokowych na ponumerowane podsystemy dla poszczególnych materiałów podłoża i zmiennych warunków pracy, opisanych jako systemy w osobnych kartach technicznych;
- wprowadzenie nowych systemów malarskich obejmujących:
- pracę w niskich temperaturach,
- pracę w wysokich temperaturach,
- powłoki proszkowe,
- uzupełnienie biernej ochrony przeciwpożarowej o zabezpieczenia w strefie rozbryzgowej (zmiennego zanurzenia);
- wprowadzenie metody kontroli jakości ścierniw do obróbki strumieniowo-ściernej;
- wprowadzenie wstępnej kwalifikacji dla dodatkowych systemów powłokowych;
- uszczegółowienie procedury dotyczącej kwalifikacji personelu do aplikacji powłok, w tym dołączenie aneksu z wizualizacją typowego panelu do testów;
- zmiana zmiana części dotyczącej zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska (norweskie HSE);
- zaktualizowanie sekcji dotyczącej biernej ochrony przeciwpożarowej (PFP);
- dodanie nowej sekcji obejmującej naprawę powłoki;
- dodanie nowej sekcji obejmującej zarządzanie jakością i zapewnianie wyników;
- dodanie nowej sekcji obejmującej tabele doboru powłok;
- dołączenie załączników normatywnych opisujących dodatkowe wymagania związane z prekwalifikacją PFP;
- dołączenie załącznika normatywnego opisującego wymagania dotyczące badań adhezji i kohezji powłok;
- dołączenie załącznika informacyjnego opisującego wymagania kwalifikacyjne dla pracowników malarz/piaskarz;
- dołączenie załącznika informacyjnego opisującego nakładające się strefy między systemami powłok;
- dołączenie załącznika informacyjnego opisującego powłoki konserwacyjne;
- załączenie bibliografii zawierającej standardy, normy, prawa, przepisy i inną literaturę, która może być istotna przy korzystaniu z normy Norsok M-501.
Komentarze (0)