![](https://www.lakiernictwo.net/img/artykuly/2406_ryzyko-zawodowe-to-nie-formalnosc-2-_1.jpg)
To posunięcie polepsza sytuację w obszarze „ryzyka zawodowego” o tyle, że ogranicza obszar zagrożeń ze strony maszyn i urządzeń nie tylko z powodu ich niewłaściwej obsługi, ale poprzez wyeliminowanie możliwości tej niewłaściwej obsługi. W tym miejscu pojawia się jednak pewien konflikt natury formalnoprawnej dotyczący zakresu obowiązywania norm państwowych i wymagający sukcesywnego rozwiązywania. Rzecz dotyczy styku obszaru „techniki” i „BHP”, a konkretnie mocy obowiązujących norm.
W skrócie: w ogólnym ujęciu stosowanie Polskich Norm (PN) nie jest obowiązkowe. Są one normami krajowymi, przyjętymi w drodze uzgodnień zainteresowanych stron i zatwierdzonymi przez krajową jednostkę normalizacyjną, tj. Polski Komitet Normalizacyjny (PKN). Do 31 grudnia 1993 r. stosowanie PN było obowiązkowe i pełniły one rolę przepisów, a ich nieprzestrzeganie było naruszeniem prawa. Od 1 stycznia 1994 r. stosowanie PN stało się dobrowolne, przy czym do 31 grudnia 2002 r. istniała możliwość nakładania - przez właściwych ministrów – obowiązku stosowania PN. Od 1 stycznia 2003 r. stosowanie PN jest już całkowicie dobrowolne, z wyjątkiem przywołania ich w ustawach i rozporządzeń ministrów.[5]
Problematyka „dowolności stosowania norm” przenosi się na ocenę ryzyka zawodowego o tyle, że właśnie zapisy normowe stanowią podstawę ich przeprowadzania. Podstawę stanowi model systemu zarządzania BHP według polskich norm serii PN-N-18000 oparty na cyklu ustawicznego doskonalenia szeroko omawianego przez Centralny Instytut Ochrony Pracy,[7] zgodnie z którym poprzez realizację zadań formalnoprawnych i wynikającą z nich praktykę postępowania przy pracy powinno się osiągać wyższy poziom bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników.
W odniesieniu do ryzyka zawodowego norma PN-N-18001[8] stanowi, że podmiot gospodarczy:
- powinien ustanowić i utrzymywać udokumentowane procedury identyfikacji zagrożeń oraz oceny związanego z nimi ryzyka zawodowego. Procedury te powinny dotyczyć zagrożeń występujących na własnych stanowiskach pracy oraz użytkowników produkowanych wyrobów
- na podstawie wyników ocen podmiot powinien planować i wdrażać rozwiązania techniczne i organizacyjne w celu zapobiegania i ograniczania ryzyka zawodowego
Komentarze (0)